Translate

Παρασκευή, 14 Δεκεμβρίου 2012

Ψάρεψαν αεροσκάφος του Β' Παγκοσμίου


Μετά από 70 σχεδόν χρόνια στο βυθό της λίμνης Μίσιγκαν στις ΗΠΑ, ένα πολεμικό αεροσκάφος τύπου "Ουάιλντκατ", περισσότερο γνωστό με το παρατσούκλι "ιπτάμενο κουτάκι μπύρας", λόγω του σχήματος της ατράκτου του, αλιεύθηκε από ομάδα έμπειρων κυνηγών ναυαγίων.

Το αεροσκάφος είχε καταπέσει κατά τη διάρκεια εκπαιδευτικής πτήσης στις 28 Δεκεμβρίου του 1944 και ο πιλότος είχε καταφέρει να διασωθεί.

Δείτε βίντεο εδώ:  

Τι είναι ο καπιταλισμός; Να τι λέει η Google


Θύελλα διαμαρτυριών ξεσήκωσαν τα μαθήματα δημιουργικής λογιστικής και εξαφάνισης δισεκατομμυρίων ετησίως, μέσω του… Τριγώνου των Βερμούδων που παρέδωσε ο επικεφαλής της Google Έρικ Σμιτ, με την παραδοχή του ότι η εταιρεία του εκμεταλλεύεται στο έπακρο τα «παραθυράκια» των εθνικών νομοθεσιών, έτσι ώστε η Google να γλυτώνει την απόδοση δισεκατομμυρίων σε φόρους με τη… βούλα του νόμου: «Αυτό ονομάζεται καπιταλισμός», δήλωσε ο Σμιτ στο ειδησεογραφικό πρακτορείο Bloomberg και συμπλήρωσε: «Είμαστε υπερήφανοι καπιταλιστές, είναι απολύτως σαφές».

Ο κολοσσός του Διαδικτύου απέφυγε να καταβάλλει τουλάχιστον 2 δις δολάρια σε φόρους για το 2011, μεταφέροντας κέρδη ύψους 9,8 δις σε υπεράκτια εταιρεία-φάντασμα, με έδρα το φορολογικό «παράδεισο» στις Βερμούδες νήσους, από την οικονομική της δραστηριότητα σε χώρες όπως η Γαλλία, η Βρετανία, η Ιταλία και η Αυστραλία.

Τα αστρονομικά αυτά ποσά είναι τα διπλάσια σε σύγκριση με τα αντίστοιχα μεγέθη του 2009 και η εταιρεία δε φαίνεται διατεθειμένη να αλλάξει την πρακτική της αυτή. Ο Σμιτ έσπευσε πάντως να διευκρινίσει ότι «ήδη πληρώνουμε πολλούς φόρους και κινούμαστε νόμιμα, με βάση τα κίνητρα που παρέχουν οι εθνικές κυβερνήσεις, έτσι ώστε να δραστηριοποιούμαστε στις χώρες τους».

Πολλές οργανώσεις, τόσο στην Ευρώπη όσο και στις ΗΠΑ, αντέδρασαν με οργή στις δηλώσεις του Σμιτ και χαρακτήρισαν την πρακτική που ακολουθεί η Google ως «στρατηγική φοροαποφυγής σε παγκόσμια κλίμακα». Είναι ενδεικτικό το ότι επί συνολικών εσόδων 4,1 δις δολαρίων στη Βρετανία, η οποία αποτελεί και τη δεύτερη ποσοστιαία μεγαλύτερη αγορά της εταιρίας, ο φόρος που αποδόθηκε μόλις άγγιξε τα 6 εκατομμύρια. Ο Ματ Μπρίτιν, πρόεδρος του βρετανικού βραχίονα της εταιρείας υπεραμύνθηκε και αυτός της πρακτικής της και «έδειξε» τους πολιτικούς ως υπεύθυνους: «Η Google κινείται με βάση τους νόμους που δημιούργησαν οι πολιτικοί, οι οποίοι είναι οι μόνοι που έχουν τη δυνατότητα να διαμορφώσουν το πλαίσιο στο οποίο κινούμαστε εμείς».

Ο «διπλός ιρλανδέζικος» και το «ολλανδικό σάντουιτς»
Αν και οι καταγγελίες για συστηματική φοροαποφυγή «αγγίζουν» και άλλες μεγάλες εταιρίες, όπως τα Starbucks και η Amazon, οι οποίες ελαχιστοποιούν «ανήθικα» την καταβολή φόρων, όπως αναφέρει σε δημοσίευμά της η βρετανική εφημερίδα «Daily Telegraph», εντύπωση προκαλούν τα… εμπνευσμένα ονόματα που έχουν δώσει οι ιθύνοντες της Google στις φορολογικές… αλχημείες που μετέρχονται: «Διπλός ιρλανδέζικος» και «ολλανδικό σάντουιτς» είναι τα πλέον χαρακτηριστικά, με την εταιρία να εισπράττει μεγάλο μέρος δικαιωμάτων από τις θυγατρικές της και να το μεταφέρει μέσω πολύπλοκων συναλλαγών στη φορολογική ασυλία των Βερμούδων.

Η πίεση και η δημόσια κατακραυγή που προκαλούν τέτοιες πρακτικές, δεδομένου ότι η φορολογία συνεχώς διογκώνεται για τους κοινούς θνητούς, ανάγκασε τη Starbucks σύμφωνα πάντα με το ίδιο δημοσίευμα, να δεσμευθεί ότι θα αποδώσει «εθελοντικά», ένα επιπλέον ποσό φόρων 20 εκ. δολαρίων μέχρι το 2014 στα δημόσια ταμεία της Βρετανίας. Η διάσταση αυτή όμως της φορολόγησης προκάλεσε νέο γύρο αντιδράσεων, καθώς οι απλοί πολίτες δεν έχουν τη δυνατότητα να φορολογούνται «εθελοντικά».

ΒΟΧ
«Πόλεμος» για τους χάρτες του iPhone
Το φιάσκο της υπηρεσίας χαρτών της Apple, το οποίο οδήγησε και στην εκπαραθύρωση κορυφαίου στελέχους της εταιρίας, εκτός από το πλήγμα στην αξιοπιστία του «Μήλου», άνοιξε το δρόμο για την επαναδραστηριοποίηση της Google, με την παροχή δωρεάν εφαρμογής χαρτογράφησης. Ο ανταγωνισμός για τη Google έρχεται κυρίως από τη Nokia, η οποία και εκείνη με τη σειρά της παρέχει αντίστοιχο πρόγραμμα για τους χρήστες των iPhone. Οι εταιρίες αποσκοπούν να αποκτήσουν πρόσβαση στα δεδομένα που καταγράφονται αυτόματα από τα τηλέφωνα, αλλά και να κερδίσουν το μεγαλύτερο μερίδιο της «πίτας» της αγοράς, η οποία αποτιμάται σε δισεκατομμύρια ευρώ.


Πέμπτη, 13 Δεκεμβρίου 2012

Ο πρώτος πίθηκος που πήγε στο Διάστημα και... γύρισε



Όλοι γνωρίζουν τη Λάικα, το σκυλάκι που έστειλαν οι σοβιετικοί στο Διάστημα το 1957, το οποίο κατέχει τον επίζηλο τίτλο του πρώτου ζώου που τέθηκε σε τροχιά, παρά το ότι η… «γαβγίτσα», όπως αποδίδεται ελεύθερα το όνομά της, πέθανε λίγες μόλις ώρες μετά την εκτόξευσή της, ένα «μυστικό» που αποκαλύφθηκε μόλις το 2002.

Αντίθετα, ελάχιστοι γνωρίζουν τον Χαμ, τον πρώτο πίθηκο που βρέθηκε σε συνθήκες έλλειψης βαρύτητας το 1961, μετά την παρθενική απόπειρα της NASA να διαπιστώσει τις επιπτώσεις του Διαστήματος στα έμβια όντα, προκειμένου να ανοίξει στη συνέχεια ο δρόμος για την αποστολή αστροναυτών με προορισμό τη Σελήνη, σε έναν ιδιότυπο αγώνα ουσίας αλλά και εντυπώσεων μεταξύ Δύσης και Ανατολής. Και μπορεί ο σοβιετικός Γιούρι Γκαγκάριν να είναι ο πρώτος άνθρωπος που ακολούθησε το… παράδειγμα του Χαμ το 1961, επιστρέφοντας σώος και αβλαβής στη Γη, οι Αμερικανοί όμως ήταν οι πρώτοι που πάτησαν πόδι στη Σελήνη, με τον Νιλ Άρμστρονγκ να κάνει «ένα τεράστιο άλμα για την ανθρωπότητα» το 1969.

Ο Χαμ όχι μόνο πέταξε στο κενό, αλλά κατάφερε να επιζήσει στην απεραντοσύνη του Σύμπαντος, να προσθαλασσωθεί με επιτυχία και να συνεχίσει τη ζωή του για 22 ακόμα χρόνια, απολαμβάνοντας τη… συνταξιοδότησή του με τιμές… πρωτοπόρου του Διαστήματος.

Αύριο θα δημοπρατηθεί από μεγάλο οίκο μια σειρά σπάνιων φωτογραφιών από την αποστολή του Χαμ, μεταξύ των οποίων ξεχωρίζει εκείνη που δείχνει το ήρεμο πρόσωπό του, την ώρα που βρίσκεται σε συνθήκες απόλυτης έλλειψης βαρύτητας, η οποία μέχρι σήμερα παρέμενε καταχωνιασμένη σε κάποιο αρχείο. Αν και η τιμή εκκίνησης θεωρείται κάθε άλλο παρά… αστρονομική, καθώς πλησιάζει τα 200 ευρώ ανά φωτογραφία, οι φανατικοί της εξερεύνησης του Διαστήματος θα μονομαχήσουν με έπαθλο ένα μοναδικό τεκμήριο της επιστήμης, με πρόσωπο χιμπαντζή.

Ο Χαμ, το όνομα του οποίου προέρχεται από τα αρχικά του Ιατρικού Κέντρου Χόλομαν, στο οποίο ζούσε πριν την αποστολή του, ήταν εξοπλισμένος με μια… πάνα και μια πρωτόγονη στολή, ενώ τοποθετήθηκε σε ένα καλάθι. Όταν επέστρεψε στη Γη, στον Ατλαντικό Ωκεανό, οι ειδικοί περίμεναν ότι δε θα είχε επιβιώσει, αλλά διαπίστωσαν ότι όχι μόνο έχαιρε άκρας υγείας, άλλα με χαρά… καταβρόχθισε ένα μήλο και μισό πορτοκάλι.

«Είναι ένα ιστορικό ντοκουμέντο» ανέφερε η Σάρα Ουίλερ, επιμελήτρια της δημοπρασίας και συμπλήρωσε: «Μια χαμένη σελίδα της εξερεύνησης του Διαστήματος παίρνει επιτέλους την προβολή που της αξίζει».


Τρίτη, 11 Δεκεμβρίου 2012

Ο Ατλαντικός Ωκεανός θυμίζει πολύβουη μεγαλούπολη


Ιδιαίτερα ανησυχητική είναι η εικόνα του Ατλαντικού Ωκεανού σε ό,τι αφορά στην ηχητική ρύπανση που έχει αυξηθεί ραγδαία τις τελευταίες δεκαετίες, θέτοντας σε άμεσο κίνδυνο την επιβίωση χιλιάδων ειδών, από φάλαινες, δελφίνια και άλλα θηλαστικά, μέχρι μικροσκοπικά είδη που είναι πολύτιμα για την ισορροπία της τροφικής αλυσίδας στις θάλασσες του πλανήτη.

Σε αυτό το συμπέρασμα κατέληξαν επιστήμονες που για πρώτη φορά χαρτογράφησαν με ακρίβεια τα επίπεδα θορύβου από ανθρωπογενείς δραστηριότητες στον Ατλαντικό, διαπιστώνοντας ότι τα... υποβρύχια ντεσιμπέλ πολλές φορές ξεπερνούν ακόμα και το θόρυβο στα αστικά κέντρα. 

Οι ειδικοί είναι απαισιόδοξοι κυρίως επειδή ο έλεγχος και ο περιορισμός του φαινομένου είναι στην πραγματικότητα αδύνατος, λόγω των τεράστιων συμφερόντων, αλλά και των ιδιαιτεροτήτων που παρουσιάζει ο Ατλαντικός, ως προς τη συχνότητα διέλευσης ποντοπόρων πλοίων αλλά και των εκτεταμένων ερευνών για την ύπαρξη κοιτασμάτων ή άλλων πλουτοπαραγωγικών πηγών που πραγματοποιούνται με σεισμικές έρευνες.

Δείτε εδώ: 


Δευτέρα, 10 Δεκεμβρίου 2012

Μια ιστορία ανθρωπισμού στο σκότος του πολέμου



Ο 26χρονος πιλότος της Λουφτβάφφε Φραντς Στίγκλερ ήθελε μια ακόμα κατάρριψη εχθρικού αεροσκάφους για να κερδίσει το Σταυρό των Ιπποτών, καθώς είχε ήδη καταστρέψει 22 συμμαχικά αεροπλάνα.

Η ευκαιρία τού δόθηκε στις 20 Δεκεμβρίου του 1943, όταν εντόπισε ένα χτυπημένο βομβαρδιστικό Β17 της πολεμικής αεροπορίας των ΗΠΑ να κατευθύνεται προς τη Βρετανία, μετά από επιχείρηση κατά επίγειου στόχου στη Γερμανία. 


Παρά το ότι ο πόλεμος φροντίζει να εξαφανίζει κάθε ίχνος ανθρωπισμού από σχεδόν όλους όσοι εμπλέκονται σε αυτόν, ο Γερμανός πιλότος όταν διαπίστωσε ότι το αμερικάνικο βομβαρδιστικό ήταν σε οικτρή κατάσταση και πετώντας δίπλα του είδε ότι μετά βίας διατηρούνταν στον αέρα, προτίμησε με νεύματα να δείξει στον έκπληκτο αμερικανό να κατευθυνθεί προς την ουδέτερη Σουηδία και να μη διασχίσει τη Βόρεια Θάλασσα.

Με χειρονομίες προσπαθούσε να δείξει στον πιλότο του βομβαρδιστικού προς τα που να κατευθυνθεί και συνόδεψε το χτυπημένο βομβαρδιστικό για μεγάλη απόσταση.

Η ιστορία αυτή θα έμενε ως απλή υποσημείωση στην ιστορία του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, αν οι δύο πρωταγωνιστές, ο Γερμανός και ο Αμερικανός δε συναντιούνταν ξανά μετά από 44 χρόνια το 1987.

Αγκαλιάστηκαν και μοιράστηκαν την κοινή εμπειρία που τούς ένωσε στους αιθέρες και από τότε παρέμειναν φίλοι μέχρι να τους χωρίσει ο θάνατος, ο μεν Γερμανός πέθανε το 2008 σε ηλικία 92 ετών και ο Αμερικανός με διαφορά έξι μηνών από τον "αδελφό" του σε ηλικία 87 ετών.

Δείτε εδώ το βίντεο

Τσερνομπίλ: Τρέχουν να σκεπάσουν την καταστροφή



Σε αγώνα δρόμου έχουν επιδοθεί 3.000 περίπου εργαζόμενοι, με στόχο να αποτραπεί νέα καταστροφή κολοσσιαίων διαστάσεων στον αντιδραστήρα 4 του Τσερνομπίλ στην Ουκρανία, η οποία τότε αποτελούσε μια από τις «σοσιαλιστικές δημοκρατίες» της Σοβιετικής Ένωσης.

Στόχος είναι να τοποθετηθεί μια ατσάλινη σαρκοφάγος πάνω από τα συντρίμμια του αντιδραστήρα, ο οποίος εξερράγη στις 26 Απριλίου του 1986 και προκάλεσε το μεγαλύτερο πυρηνικό ατύχημα του 20ου αιώνα. Αν και ο αρχικός σχεδιασμός προέβλεπε αρχικά την αντικατάσταση μέχρι το 2005 του τσιμεντένιου «κουτιού» που τοποθέτησαν οι Σοβιετικοί το 1986, η έλλειψη κονδυλίων και η απουσία κεντρικού σχεδιασμού οδήγησαν σε πολυετείς καθυστερήσεις, με αποτέλεσμα να υπάρχει και πάλι κίνδυνος διαρροής ραδιενέργειας, με ανυπολόγιστες συνέπειες.

Το συνολικό κόστος της νέας αυτής κατασκευής ανέρχεται στα 1,5 δις ευρώ περίπου, με την Ευρωπαϊκή Ένωση και την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Ανοικοδόμησης και Ανάπτυξης να παρέχουν το μεγαλύτερο ποσοστό των κονδυλίων. Αν όλα πάνε βάσει του προγραμματισμού, το έργο θα ολοκληρωθεί το 2015, όταν δηλαδή θα έχουν συμπληρωθεί 29 χρόνια από την πυρηνική καταστροφή και η υπάρχουσα θα έχει φτάσει στα όρια του ωφέλιμου βίου της.

Η νέα σαρκοφάγος κατασκευάζεται ακριβώς δίπλα στον πυρηνικό σταθμό και όταν ολοκληρωθεί, θα τοποθετηθεί με ειδικά ικριώματα πάνω από αυτόν. Το ύψος της θα ανέλθει στα 108 μέτρα, όσο δηλαδή είναι μια πολυκατοικία 30 ορόφων, θα έχει άνοιγμα 257 μέτρων και μήκος 150 μέτρων, ενώ το βάρος της θα φτάσει τους 29.000 τόνους.  Η διάρκεια «ζωής» της εκτιμάται στα 100 χρόνια.

Αυτό που προβληματίζει τους ειδικούς πάντως είναι ότι στην ευρύτερη περιοχή του Τσερνομπίλ υπάρχει ακόμα εκτεθειμένος εξοπλισμός που χρησιμοποιήθηκε κατά τις επιχειρήσεις αντιμετώπισης της καταστροφής, ο οποίος θα έπρεπε να έχει μεταφερθεί εδώ και 30 χρόνια σε ειδικές αποθήκες. Ακόμα και σήμερα όμως, κουφάρια ελικοπτέρων, αυτοκινήτων και άλλων ειδών βρίσκονται στην κυριολεξία πεταμένα, με αποτέλεσμα οι ραδιενεργές ουσίες να περνούν στο έδαφος και να συνεχίζεται ο κύκλος του πυρηνικού εφιάλτη.

Πριπιάτ, η πόλη-φάντασμα
Στα σύνορα της Ουκρανίας με τη Λευκορωσία και σε απόσταση αναπνοής από το πυρηνικό εργοστάσιο το Πριπιάτ ήταν η εργατούπολη που κατασκευάστηκε το 1970 για να στεγάσει τους χιλιάδες εργαζόμενους στο Τσερνομπίλ και τις οικογένειές τους, περίπου 50.000 ψυχές τις παραμονές του ατυχήματος το 1986. Ήταν μια πρότυπη «ατομική πόλη», όπως ονόμαζαν οι σοβιετικοί τα οικιστικά συγκροτήματα που κατασκεύαζαν δίπλα σε πυρηνικούς σταθμούς και είχε όλες τις απαραίτητες δημόσιες υπηρεσίες, σχολεία, γυμναστήρια, ακόμα και λούνα παρκ για τα παιδιά των εργατών.

Αν και οι αρχές αρχικά υποβάθμισαν την καταστροφή και καθησύχαζαν τους κατοίκους, αναγκάστηκαν δύο μέρες μετά την έκρηξη να δώσουν εντολή ολοκληρωτικής εγκατάλειψής της. Έτσι, η πόλη μετατράπηκε σε λίγες ώρες σε πόλη-φάντασμα, ενώ απαγορεύτηκε στους κατοίκους της να πάρουν μαζί τους τα προσωπικά τους αντικείμενα, υπό το φόβο της ραδιενέργειας.  Σήμερα, τουριστικά γραφεία στην Ουκρανία προσφέρουν σε ριψοκίνδυνους τουρίστες επισκέψεις στο Πριπιάτ, το οποίο παραμένει σχεδόν όπως ήταν εκείνη τη μοιραία μέρα του 1986.



Πέμπτη, 6 Δεκεμβρίου 2012

Έρχεται το αυτοκίνητο που δεν... τρακάρει ποτέ


Αυτοκίνητο που δε θα τρακάρει, όσο και αν… προσπαθήσει ο οδηγός του θα κυκλοφορήσει στους ευρωπαϊκούς δρόμους μέχρι το 2020 από μεγάλη σουηδική αυτοκινητοβιομηχανία, η οποία πλέον ανήκει σε κινεζικό επενδυτικό όμιλο. Το πλεονέκτημα του συγκεκριμένου μοντέλου είναι ότι η ανάπτυξή του βασίζεται κυρίως σε ήδη υπάρχουσα τεχνολογία, η οποία επιτρέπει την ενσωμάτωσή της στο αυτοκίνητο, χωρίς να χρειαστούν χρονοβόρες και δαπανηρές διαδικασίες που θα απαιτούνταν σε άλλη περίπτωση.

Η Volvo, η οποία έχει ιστορία 85 ετών στην αυτοκίνηση και διαθέτει ένα από τα υψηλότερα επίπεδα ενεργητικής και παθητικής ασφάλειας στα προϊόντα της εδώ και δεκαετίες, σκοπεύει ήδη από το 2014 να χρησιμοποιήσει σε αυτοκίνητα μαζικής παραγωγής μερικές από τις καινοτομίες της, με στόχο ως το 2020 να έχουν εξαλειφθεί πλήρως τα αυτοκινητιστικά ατυχήματα, τουλάχιστον για όσους οδηγούν κάποιο μοντέλο της. «Το αυτοκίνητο του μέλλοντος θα είναι στη λογική του μοντέλου που αναπτύσσουμε και θέλουμε να είμαστε οι πρώτοι που θα το παρουσιάσουμε στο ευρύ κοινό», σχολίασε ο Μάγκνους Έουγκενσον, στέλεχος της αυτοκινητοβιομηχανίας.

Το ερώτημα βέβαια που πλανάται είναι αν τελικά ένα τέτοιο αυτοκίνητο τρακάρει, ποιος θα ευθύνεται, ο οδηγός του, ή η εταιρεία που το παρουσίασε ως… ατρακάριστο.

Τα "έξυπνα" αυτοκίνητα έρχονται
Ένας ιδιότυπος αγώνας μεταξύ των κορυφαίων αυτοκινητοβιομηχανιών παγκοσμίως βρίσκεται σε εξέλιξη, με «έπαθλο» το μεγαλύτερο μερίδιο της αγοράς στα επονομαζόμενα «έξυπνα» αυτοκίνητα, τα οποία θα είναι πλήρως αυτοματοποιημένα. Τα κυριότερα χαρακτηριστικά που θα υιοθετήσουν είναι η χρήση αισθητήρων πλοήγησης, φωνητικά συστήματα ελέγχου οδήγησης, ακόμα και «αυτόματος πιλότος» που θα κατευθύνει το όχημα με βάση την οικονομικότερη και πιο σύντομη διαδρομή, λαμβάνοντας σε πραγματικό χρόνο πληροφορίες για το οδικό δίκτυο, τα μποτιλιαρίσματα και τις καιρικές συνθήκες, ενώ θα προσαρμόζει και την ταχύτητα με τρόπο που θα εξασφαλίζει εξοικονόμηση καυσίμου έως και κατά 20%.


Τετάρτη, 5 Δεκεμβρίου 2012

Ρομπότ κολύμπησε 16.668 χιλιόμετρα


Ένα ρομπότ κάλυψε κολυμπώντας την απόσταση από το Σαν Φρανσίσκο των ΗΠΑ μέχρι το Κουινσλαντ της Αυστραλίας, μετά από μια πολύμηνη "οδύσσεια" στα νερά του Ειρηνικού Ωκεανού. 


Ο "Πάπα Μάου" όπως είναι το όνομα του... δεινού κολυμβητή, αποτελεί το έργο εταιρείας η οποία σκοπεύει να αξιοποιήσει την εμπειρία του για μια σειρά θαλασσίων ερευνών από μη επανδρωμένα και αυτοτελώς κινούμενα πλεούμενα ρομπότ, τα οποία θα είναι σε θέση να μένουν στο νερό για μεγάλο χρονικό διάστημα πραγματοποιώντας μετρήσεις και άλλες εργασίες.

Δείτε εδώ

Γονιδιακό... άλλοθι για όσους τα τσούζουν


Όσοι έχουν τη συνήθεια να πίνουν κάποια ποτηράκια παραπάνω, αδιαφορώντας για τις βλάβες που προκαλούν στην υγεία τους, φαίνεται ότι βρήκαν ιδανικό… άλλοθι. Η κατάχρηση αλκοόλ οφείλεται σε ένα γονίδιο, το οποίο προκαλεί μεγαλύτερη ευχαρίστηση στον εγκέφαλο του πότη και τον ωθεί να καταναλώσει περισσότερα ποτά σε σύντομο χρονικό διάστημα.  Σε αυτό το συμπέρασμα κατέληξαν επιστήμονες του Ινστιτούτου Ψυχιατρικής στο King’s College του Λονδίνου, μελετώντας τις συμπεριφορές πειραματόζωων, αλλά και τα εγκεφαλογραφήματα εφήβων που συμμετείχαν στις έρευνες.

Σύμφωνα με τους ειδικούς, όσα ποντίκια δε διέθεταν το γονίδιο RASGRF-2 παρουσίαζαν μικρότερη επιθυμία να καταναλώσουν αλκοόλ, σε σύγκριση με εκείνα που το είχαν. Αντίστοιχα, οι αξονικές τομογραφίες των εγκεφάλων των εφήβων κατέδειξαν ότι όσοι είχαν το συγκεκριμένο γονίδιο εμφάνιζαν υψηλότερα επίπεδα ντοπαμίνης και έπιναν πολύ περισσότερο σε σχέση με εκείνους που δεν το είχαν. Η συγκεκριμένη ουσία συνδέεται και με το μηχανισμό «επιβράβευσης» του εγκεφάλου, η οποία σχετίζεται άμεσα και με τον εθισμό σε ψυχοτρόπες ουσίες.

«Το γονίδιο RASGRF-2 παίζει σημαντικό ρόλο στην έκκριση ντοπαμίνης από τον εγκέφαλο η οποία προκαλεί το αίσθημα ανταμοιβής και απόλαυσης. Συνεπώς, οι άνθρωποι που έχουν το γονίδιο αυτό, παίρνουν από το αλκοόλ μια πιο έντονη ευχαρίστηση, γεγονός που τους οδηγεί να πίνουν πολύ περισσότερο», ανέφερε στο περιοδικό της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ (PNAS) ο καθηγητής Γκίντερ Σούμαν, ο οποίος ηγήθηκε της ερευνητικής ομάδας και συμπλήρωσε: «Δε σημαίνει ότι το γονίδιο αυτό αποτελεί τη μοναδική αιτία για την κατάχρηση αλκοόλ, γιατί είναι πιθανό ότι και άλλοι παράγοντες έχουν και εκείνοι ευθύνη, όπως για παράδειγμα ο κοινωνικός περίγυρος, ο τρόπος ζωής, αλλά και άλλα γονίδια. Τα συμπεράσματά μας όμως καταδεικνύουν γιατί μερικοί άνθρωποι είναι πιο επιρρεπείς στις καταχρήσεις, καταναλώνουν αλκοόλ καθημερινά και μεθούν συχνότερα».

Αν και οι ειδικοί σημείωσαν ότι απαιτούνται περισσότερες έρευνες, έτσι ώστε να διαπιστωθεί αν και κατά πόσο το συγκεκριμένο γονίδιο επηρεάζει σε μεγαλύτερο ηλικιακό εύρος την κατανάλωση αλκοόλ, δεδομένου ότι το δείγμα που εξετάστηκε ήταν έφηβοι 14 έως 16 ετών, τα ευρήματα θεωρούνται σημαντικά. Οι έρευνες θα συντελέσουν τόσο στη δημιουργία διαγνωστικών τεστ που θα ελέγχουν την ύπαρξη ή μη του συγκεκριμένου γονιδίου, όσο και στην ανάπτυξη φαρμάκων που θα καταστέλλουν τη δράση του, μειώνοντας έτσι τις πιθανότητες εμφάνισης καταχρήσεων που οδηγούν σε φαινόμενα αλκοολισμού.

ΒΟΧ
Τουλάχιστον 2,5 εκατ. άνθρωποι πεθαίνουν κάθε χρόνο παγκοσμίως από υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ, σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας. Η υπερκατανάλωση αλκοόλ από τους εφήβους -ένα πρόβλημα που έχει επιδεινωθεί διεθνώς κατά τα τελευταία χρόνια- συνδέεται με προβλήματα στην ανάπτυξη του εγκεφάλου τους, με άλλα προβλήματα υγείας αργότερα στην ζωή, καθώς επίσης με ριψοκίνδυνες και παραβατικές ή αντικοινωνικές συμπεριφορές.

Τρίτη, 4 Δεκεμβρίου 2012

Βρήκαν το ναυάγιο της... Νέας Υόρκης


Ένα ναυάγιο ατμόπλοιου που βυθίστηκε το 1910 στη Λίμνη Χιούρον εντόπισαν αυτοδύτες που έχουν βρει περισσότερα από 90 ναυάγια στις μεγάλες λίμνες της Βόρειας Αμερικής.

Πρόκειται για το μήκους 86 μέτρων επιβατηγό ατμόπλοιο "Νέα Υόρκη" το οποίο βυθίστηκε κατά τη διάρκεια καταιγίδας και από τότε παρέμενε χαμένο στα βάθη της λίμνης.

Οι προσπάθειες εντοπισμού του στέφθηκαν με επιτυχία, όταν οι ηχοβολιστικές συσκευές εντόπισαν στόχο σε βάθος 73 περίπου μέτρων. Λόγω του ότι οι λίμνες έχουν γλυκό νερό, οι χαμηλές θερμοκρασίες που επικρατούν σε τέτοια βάθη είναι παράγοντες συντήρησης του ναυαγίου σε συγκριτικά καλύτερη κατάσταση σε σύγκριση με τα θαλασσινά ναυάγια, οι αυτοδύτες κατέγραψαν μοναδικές εικόνες από το βυθό. 

Δείτε εδώ

Όταν η Στάζι συνεργαζόταν με τη Δύση

Η διαβόητη μυστική αστυνομία της Ανατολικής Γερμανίας, η Κρατική Ασφάλεια, περισσότερο γνωστή ως Στάζι, προσέφερε σε μεγάλες φαρμακοβιομηχανίες της Δύσης τη δυνατότητα να χρησιμοποιούν ασθενείς σε νοσοκομεία της χώρας κυριολεκτικά ως πειραματόζωα εν αγνοία τους για φάρμακα τα οποία δεν είχαν λάβει άδεια κυκλοφορίας στις δημοκρατίες της Δυτικής Ευρώπης.

Στη συγκλονιστική αυτή αποκάλυψη προχώρησαν Γερμανοί δημοσιογράφοι που μελέτησαν αρχεία της υπηρεσίας του κομοουνιστικού καθεστώτος, οι οποίοι διαπίστωσαν ότι η πρακτική αυτή άρχισε να εφαρμόζεται το 1983 και διάρκεσε μέχρι την κατάρρευση του κομμουνιστικού μπλοκ το 1989. 

Έναντι αδρού αντιτίμου οι πράκτορες της Στάζι προσέφεραν τη δυνατότητα στις φαρμακοβιομηχανίες να πειραματίζονται με ασθενείς, χωρίς να τους ενημερώνουν και με τα ποσοστά θνησιμότητας να είναι υπερβολικά υψηλά. 

Διαβάστε εδώ:

Δευτέρα, 3 Δεκεμβρίου 2012

Βετεράνος μηνύει τις ένοπλες δυνάμεις


Τουλάχιστον 250.000 Αμερικανοί που υπηρέτησαν στο Βιετνάμ τη δεκαετία του 1960 και μέχρι τα μέσα περίπου της δεκαετίας του '70 αποστρατεύθηκαν με την ένδειξη "ανεπιθύμητη αποστρατεία", ένας αριθμός ιδιαίτερα μεγάλος, όπως αποκαλύπτουν οι New York Times. 

Ένας από αυτούς ήταν και ο Τζον Σέππερντ Τζούνιορ, ο οποίος παρόλο που είχε τιμηθεί με μετάλλιο ανδρείας τότε, λύγισε όταν είδε τον επικεφαλής της διμοιρίας του να δέχεται μια σφαίρα στο πρόσωπο και ο ίδιος να καλύπτεται με τα μυαλά και τα αίματα του συντρόφου του. 

Αφού αρνήθηκε να συμμετάσχει σε επιθετικές περιπολίες, όπως ονομάζονταν οι αποστολές συλλογής πληροφοριών και σύλληψης αιχμαλώτων, πέρασε από στρατοδικείο και έγινε και πάλι πολίτης.

Αν και τότε είχε χαρεί που γλύτωσε από το σφαγείο του Βιετνάμ, στο οποίο σκοτώθηκαν 58.000 περίπου Αμερικανοί στρατιωτικοί και περισσότεροι από 1 εκατομμύριο Βιετναμέζοι, κυρίως άμαχοι, στη συνέχεια διαπίστωσε ότι δε μπορούσε να λάβει κανένα επίδομα ή ενίσχυση που λάμβαναν οι βετεράνοι που είχαν απολυθεί κανονικά. Αυτές τις μέρες ο Σέπαρντ αποφάσισε να μηνύσει τις ένοπλες δυνάμεις της χώρας του, επειδή τον έχουν αποκλείσει ακόμα και από βασικές υγειονομικές παροχές. 

Το "μετατραυματικό στρεςς" άρχισε να αναγνωρίζεται επίσημα ως απότοκο του πεδίου των μαχών μόλις το 1980 στις ΗΠΑ και έτσι δεκάδες χιλιάδες φαντάροι που υπέφεραν από εφιάλτες και άλλες ψυχοσωματικές διαταραχές λόγω της έκθεσής τους στη βαρβαρότητα του πολέμου έμειναν στην ουσία στο περιθώριο.

Ο Σέπαρντ, εξηγώντας την απόφασή του να μη συμμετάσχει σε πολεμικές επιχειρήσεις, δήλωσε στους Τάιμς ότι "έκανα αυτό που μου αναλογούσε στον πόλεμο, απλά αισθάνθηκα ότι δεν άξιζε να πεθάνω τσάμπα".

Διαβάστε εδώ:

βρέθηκε η "πειρατική" σημαία του υποβρυχίου του Β' Παγκοσμίου


Το βρετανικό υποβρύχιο "Tantalus" το οποίο επιχείρησε στο θέατρο του Ειρηνικού κατά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είχε μια πειρατική σημαία, η οποία μετά τη λήξη του δόθηκε στο νεαρότερο μέλος του πληρώματος. 


Για σαράντα και πλέον χρόνια η σημαία θεωρείτο χαμένη, μέχρι που ο γιος του ναύτη την εντόπισε στη σοφίτα του σπιτιού της αδελφής του.

Η σημαία απεικονίζει τέσσερις γραμμές, όσα και τα πλοία που βούλιαξε, δύο στιλέτα για επιχειρήσεις  κομμάντο που εκτέλεσε και 8 αστέρια, όσες και οι φορές που χρησιμοποίησε το κανόνι του κατά στόχων επιφανείας. 

Διαβάστε εδώ


Ο αμύθητος θησαυρός για πρώτη φορά στη δημοσιότητα


Σχεδόν 16 τόνοι χρυσών και αργυρών νομισμάτων και άλλα πολύτιμα είδη, συνολικής αξίας άνω των 500 εκ. δολαρίων ανελκύστηκαν από το ναυάγιο του ισπανικού γαλιονιού Νουέστρα Σενιόρα ντε λας Μερθέδες που βυθίστηκε κοντά στο Γιβραλτάρ το 1804. 


Μετά από δικαστική διαμάχη που διάρκεσε σχεδόν πέντε χρόνια, ο θησαυρός επιδικάστηκε στο ισπανικό δημόσιο, το οποίο αποφάσισε να παρουσιάσει για πρώτη φορά 12 νομίσματα και άλλα είδη από αυτό.

Η υπόθεση αυτή θυμίζει αντίστοιχες περιπτώσεις κατά τις οποίες ιδιωτικές εταιρείες προχώρησαν στην ανέλκυση θησαυρών από τους βυθούς, χωρίς τη σύμφωνη γνώμη των αρμόδδιων κατά τόπους αρχών.

Διαβάστε εδώ